Lamezia Terme: co zobaczyć, plaże i termy

Lamezia Terme nie jest kurortem i na jej własne zabytki wystarczą trzy godziny. Warto się tu zatrzymać z innego powodu: plaża zaczyna się trzy kilometry od dworca, termy biją wodą o temperaturze 39 stopni, a Tropea leży godzinę drogi.

Miasto powstało ze zrośnięcia trzech osobnych miejscowości i to jest pierwsza rzecz, która myli przyjezdnych. Zabytki leżą w jednej z nich, plaża w drugiej, termy w trzeciej, a dzieli je kilkanaście kilometrów.

Krótka odpowiedź: zamek normańsko-szwabski i muzeum w Nicastro to pół dnia, termy Caronte drugie pół, a plaże i wypady w region wypełniają resztę pobytu. Odległości w tekście liczymy drogą, od dworca Lamezia Terme Centrale.

Lamezia Terme to trzy miasta w jednym

Miasto tworzą Sant’Eufemia przy wybrzeżu, Nicastro pod górami i Sambiase między nimi. Każda z tych dzielnic ma własny rynek, własny kościół i własną historię, a łączy je nazwa i granica administracyjna.

Słowo centrum znaczy tu co innego zależnie od tego, kto je wypowiada. Dworzec i lotnisko obsługują Sant’Eufemię, historyczne centrum z zamkiem i muzeum to Nicastro, 12 kilometrów dalej w głąb lądu, a termy leżą w dolinie za Sambiase.

Praktyczny wniosek jest prosty. Bez auta zwiedzanie sprowadza się do plaży i jednego wypadu autobusem do Nicastro. Z autem całe miasto mieści się w promieniu kwadransa.

Zamek normańsko-szwabski: tu Fryderyk II trzymał własnego syna

Ruiny zamku zajmują wzgórze nad dzielnicą San Teodoro w Nicastro, 12,1 kilometra od dworca i 15,9 od lotniska. Jedna wersja mówi, że twierdzę postawili Bizantyjczycy w dziewiątym wieku, lepiej udokumentowana wskazuje na Normanów i wiek jedenasty.

Rozbudował ją Fryderyk II: dołożył koszary, więzienia, pięcioboczny donżon i mury. W tym więzieniu od 1240 roku przez dwa lata przetrzymywano Henryka VII, zbuntowanego syna cesarza, pod strażą Martina d’Ippolito. Skończyło się to jego śmiercią już po wywiezieniu z Kalabrii.

Resztę zrobiło trzęsienie ziemi z 1638 roku, które zwaliło większość konstrukcji. Dziś zostały mury, fragment donżonu i widok na całą równinę Sant’Eufemia aż po morze.

Dwie rzeczy do sprawdzenia przed wyjazdem: dostęp do ruin bywa ograniczony pracami zabezpieczającymi, a podejście od strony San Teodoro jest strome i bez cienia. Najlepiej rano albo przed zachodem słońca.

Muzeum Archeologiczne i grecka Terina

Muzeum zajmuje pierwsze piętro kompleksu San Domenico w Nicastro, dawnego klasztoru dominikanów przy Piazza San Domenico, 10,7 kilometra od dworca. Od zamku dzieli je niecały kilometr w linii prostej, więc obie rzeczy robi się jednym wyjściem.

Zbiory pochodzą z wykopalisk na równinie lametyńskiej i układają się w ciąg od paleolitu po średniowiecze. Są narzędzia z obsydianu, materiały z greckiej kolonii Terina z szóstego i piątego wieku przed naszą erą, w tym trzy skarby monet, brązy z inskrypcjami i zdobiona hydria, a dalej przedmioty rzymskie i znaleziska z samego zamku.

Terina jest tu najciekawsza, bo to miasto z własną mennicą, którego dokładnej lokalizacji do dziś nie ustalono. Dla kogoś, kto widział muzea w Reggio czy Neapolu, zbiór jest mały. Dla kogoś, kto ma w Lamezii pół dnia przed lotem, w sam raz.

Opactwo Sant’Eufemia i Bastione di Malta

Opactwo benedyktyńskie leży na równinie, 4,9 kilometra od dworca i 8,1 od lotniska. Założył je w 1062 roku Robert Guiscard, na miejscu starszego klasztoru bizantyjskiego. Później przeszło w ręce zakonu maltańskiego i stało się siedzibą jego balii.

Zniszczyło je to samo trzęsienie ziemi z 1638 roku, które zwaliło zamek w Nicastro. Zostały mury, zarysy naw i fragmenty posadzek. To przystanek na pół godziny, dobry do połączenia z powrotem na lotnisko.

Drugi ślad zakonu to wieża przy plaży w Marinelli. Bastione di Malta postawiono około 1550 roku na rozkaz wicekróla Neapolu Pedra di Toledo, przeciwko napadom korsarzy berberyjskich. Wieża ma kształt ściętego ostrosłupa na kwadratowej podstawie i mury grube na kilka metrów, a zachowała się w całości. Do środka się nie wchodzi, ogląda się ją z zewnątrz, po drodze na plażę.

Termy Caronte: woda 39 stopni i darmowe wanny poniżej ośrodka

Źródła biją w dolinie Bagni za Sambiase, 7,1 kilometra od dworca. Archeolodzy utożsamiają je z Aquae Angae, wymienianymi w rzymskich itinerariach z drugiego wieku, a przy samych źródłach znaleziono monety bite w greckiej Terinie. Według miejscowej tradycji na nowo odkryli je pasterze około 1717 roku. Najgorętsze źródło ma około 39 stopni, a woda jest siarczkowa.

Ośrodek prowadzi zabiegi i basen termalny, ale najciekawsza część leży poniżej budynku. Naturalne wanny w korycie potoku są bezpłatne i korzystają z nich mieszkańcy, najczęściej rano i późnym popołudniem.

Cennik i godziny ośrodek zmienia sezonowo i nie publikuje ich na stałe, więc sprawdź je bezpośrednio przed wyjazdem. Na same wanny w potoku nic nie jest potrzebne poza ręcznikiem i butami, które nie boją się wody.

Termy działają cały rok i są najmocniejszym argumentem za przyjazdem tu poza sezonem. Zimą w Lamezii jest 15 stopni w dzień i pada co drugi dzień, a woda w źródle ma 39 niezależnie od miesiąca.

Plaże: pięć kierunków w promieniu 12 kilometrów

Wybrzeże zaczyna się praktycznie przy mieście, a charakter zmienia co kilka kilometrów. Odległości liczone drogą od dworca.

Falerna należy do kalabryjskich plaż z Błękitną Flagą, w tym samym rozdaniu co Tropea, Parghelia i Soverato. Gizzerii na tej liście nie ma, co mówi o infrastrukturze, a nie o jakości samej plaży.

Wiatr jest tu osobnym tematem. Od maja do września nad Gizzerią wieje borea, zwykle 18 do 25 węzłów, i to on zrobił z tej plaży spot kitesurfingowy. Kto szuka spokojnej wody do pływania z dziećmi, wybiera raczej ranek albo plażę pod Falerną.

Sezon kąpielowy trwa od czerwca do końca września, a morze ma wtedy od 24,3 do 28,1 stopnia. W październiku schodzi do 23,5, czyli niewiele poniżej czerwca, i to jest najbardziej niedoceniany termin na tym wybrzeżu.

Wypady na dzień: Tropea, Pizzo i Sila

Największa wartość Lamezii leży poza nią samą. Wszystkie te kierunki robi się w jeden dzień z powrotem na nocleg.

Sila jest wypadem, który ratuje sierpień. Villaggio Mancuso leży na wysokości około 1 300 metrów, a stacja Monte Scuro, głębiej na płaskowyżu i 1 669 metrów nad poziomem morza, notuje w lipcu maksimum 20,4 stopnia. To niecałe dziesięć stopni mniej niż nad morzem, przy godzinie z minutami jazdy.

Tropea i Capo Vaticano są z kolei powodem, dla którego większość Polaków w ogóle ląduje w Lamezii. Godzina drogi do jednej i siedemdziesiąt minut do drugiej znaczy, że nocleg w Lamezii kosztuje mniej, a plaże ma się te same.

Ile czasu zarezerwować i co pominąć

Na samo miasto wystarczy jeden dzień: rano Nicastro z zamkiem i muzeum, po południu termy albo plaża. Drugi dzień zabierze Tropea z Pizzo, trzeci Capo Vaticano albo Sila.

Pominąć można nadmorskie centrum Sant’Eufemii, jeśli szuka się starówki. Dzielnica powstała jako osada przy lotnisku, dworcu i porcie, i tak wygląda. Zabytkowa część miasta jest w Nicastro i tam trzeba pojechać.

Kto ma tylko przesiadkę i kilka godzin, jedzie do opactwa Sant’Eufemia i na plażę w Marinelli. Obie rzeczy leżą w promieniu pięciu kilometrów od lotniska.

Dojazd z lotniska, siatkę połączeń i noclegi zebraliśmy na stronie kierunku Lamezia Terme. Terminy i liczby miesiąc po miesiącu opisuje Pogoda w Lamezia Terme i na wybrzeżu Kalabrii. Sąsiednie kierunki znajdziesz na stronach Tropea i Kalabria.